กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 อ่า... กวนจงอ๋องมาแล้วงั้นรึ?
รุ่งเช้าวันถัดมา แสงอรุณแรกสาดลอดผ่านรูรูปคนสองรูที่เพิ่งเกิดใหม่บนกำแพง กระทบลงบนใบหน้าของเตียวเหลียงพอดีเป๊ะ
ขนตายาวของชายหนุ่มสั่นระริกน้อย ๆ เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตา มิใช่หลังคาพร่าหมองดังในความทรงจำ หากเป็นผืนฟ้าโปร่งกับเงาเมฆที่เปิดกว้างโล่งตา
“…”
ปฏิกิริยาแรกของเตียวเหลียงคือ เขายังไม่ตื่นดี
อืม คงเป็นเช่นนั้น
ลมเย็นเฉียบที่พัดทะลุห้องกำลังกรูเข้ามาจากรูอย่างไม่เกรงใจ ปลิวปอยผมหน้าผากของเขาให้ลอยพลิ้ว
เตียวเหลียงกะพริบตา ลุกขึ้นนั่งพลางขยี้ขนตา สายตาทอดไปยังกำแพงดินที่ราวกับถูกสัตว์ยักษ์กัดแทะ ขอบรูด้านซ้ายยังมีเศษผ้าผืนเล็กที่คล้ายจะเป็นผ้าติดค้างอยู่ สั่นกรอบแกรบในสายลม
“…”