กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 จื่ออิง องค์ชายแห่งต้าฉินที่หายสาบสูญ
«และก็ในวันถัดมานั่นเอง จื่ออิงก็หายตัวไปจากวังเสียนหยางโดยไร้สาเหตุ»
«เมื่อหลิวปังรู้เข้า ก็สั่งคนออกค้นหาทั่วทุกสารทิศในทันที พลิกทั้งในและนอกวังขึ้นมาค้นจนหมด แต่กลับหาพบแม้แต่ร่องรอยเพียงเสี้ยวเดียวไม่ได้»
หลิวปังกำลังนั่งอยู่บนโถงใหญ่ของวังเสียนหยาง ลูบคลำแผ่นหยกบนโต๊ะเตี้ย พลางฟังบรรดาแม่ทัพรายงานจำนวนสิ่งของที่ตรวจนับในคลังหลวง ปลายมุมปากยังมีรอยยิ้มประดับอยู่
จนกระทั่งองครักษ์ผู้หนึ่งซวนเซพรวดพราดเข้ามา รายงานเสียงดังว่า “เพ่ยกง! ไม่ดีแล้ว… จื่ออิงหายตัวไปแล้ว!”
คำพูดนี้ราวกับน้ำเย็นหนึ่งอ่าง สาดลงตรงกลางศีรษะหลิวปัง
“ที่ว่าหายตัวไปนั้นหมายความว่าอย่างไร?!”