เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 เซี่ยงอวี่ ฌ้อปาอ๋อง กับวงจรความคิดที่แปลกประหลาด...
«เซี่ยงอวี่นำทัพมาถึงใต้เมืองจวี้ลู่ ประจัญกับกำลังหลักของทัพฉินในการรบชี้ขาด»
บนม่านฟ้า ภาพที่เห็นแปรเปลี่ยนไปทันที
ใต้ท้องฟ้าครึ้มมืด คือแนวค่ายของทัพฉินดำทะมึนสุดลูกหูลูกตา เมืองจวี้ลู่ราวเกาะร้างกลางคลื่นยักษ์ที่ซัดกระหน่ำ โยกคลอนราวจะล่มสลาย
ทัพของจางหานสร้างทางลำเลียงเพื่อขนเสบียง หวังหลีนำกองทัพหัวกะทิจากกำแพงเมืองจีนมาปิดล้อมเป็นชั้น ๆ ธวัชปักบังแสงตะวัน ไอสังหารพุ่งเสียดฟ้า
ทว่าอีกฟากของทะเลมรณะสีดำผืนนี้ กระแสน้ำสีแดงฉานสายหนึ่งกำลังทะลักเข้ามาด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยวไม่หันหลังกลับ
นั่นคือทัพฉู่ที่เซี่ยงอวี่บัญชาการ จำนวนน้อยกว่าทัพฉินมากนัก ทว่าหอบมาด้วยอานุภาพอันโหดเหี้ยมแบบทุบหม้อจมเรือ บุกไปข้างหน้าไม่มีถอย
ในภาพนั้น แววตาของทหารฉู่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งการล้างแค้นและความบ้าคลั่งพร้อมตาย
เรือของพวกเขาจมไปแล้ว หม้อหุงข้าวแตกไปแล้ว ทางถอยก็ขาดสะบั้น เหลือเพียงบุกฝ่าออกไปเป็นทางเลือดสายหนึ่งข้างหน้าเท่านั้น!
«เซี่ยงอวี่นำหน้าทหารออกรบด้วยตนเอง นำทัพฉู่โจมทัพฉินที่หวังหลีคุมอยู่อย่างดุเดือด รบเก้าครั้งชนะเก้าครั้ง!»