กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 นึกไม่ถึงว่าจะแสบได้ถึงเพียงนี้
จ้าวทิงหลานประดับใบหน้าด้วยรอยยิ้มไร้พิษภัยนั้น เกาหัว “แม่ทัพยงอย่าเข้าใจผิด เถ้าแก่หลิวปล่อยเจ้าไป นั่นเป็นเรื่องของเขา ส่วนข้า…”
รอยยิ้มของเด็กหนุ่มไม่เปลี่ยน แต่แววตากลับเย็นเยียบลงฉับพลัน “ตัวข้าน่ะ ยึดถือหลักการข้อหนึ่ง—”
ยังไม่ทันขาดคำ ร่างของจ้าวทิงหลานก็ว่องไวดุจสายฟ้า พุ่งเข้าไปข้างหน้าอย่างแรง
อ๋งฉื่อถึงอย่างไรก็เคยเป็นขุนพลมาก่อน ปฏิกิริยาไม่ช้า ชักดาบขึ้นรับ
แต่เขาประเมินความเร็วและความดุดันของจ้าวทิงหลานต่ำเกินไป ซึ่งแฝงด้วยพลังวิญญาณเพียงเล็กน้อยช่วยเสริม
“กิ๊ง!”
ดาบและกระบี่กระทบกัน อ๋งฉื่อรู้สึกเพียงแรงประหลาดสายหนึ่งส่งมา สะเทือนจนแขนของเขาชาไป