เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 ปราบของปลอมด้วยตัวเอง
หลี่จื่อเหวินเอนพิงไหล่เขาอย่างเกียจคร้าน ขาท่อนล่างอันเรียวบางยังคงพาดอยู่บนตักของเขาตามสบาย สัมผัสอุ่นร้อนที่ส่งผ่านมายังกลางฝ่ามือราวกับสายน้ำอุ่นสายเล็ก ๆ ค่อย ๆ ซึมซาบเข้าสู่กล้ามเนื้อ ทำให้ไหล่ที่เคยตึงเครียดแข็งเกร็งของเธอค่อย ๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อย ร่างทั้งร่างอ่อนยวบลง
เธอผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกยาว ปลายจมูกเฉียดผ่านไหล่หนาอันมั่นคงของเขาแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนหวานปนความเหนื่อยล้าที่ยากจะซ่อนเร้น “ไม่ไปได้จริง ๆ เหรอคะ? ถึงยังไงฉันก็เป็นภรรยาของผู้บัญชาการตี้ หากแม้แต่หน้าตาฉันยังไม่ยอมไปปรากฏ คำซุบซิบนินทาพวกนั้นคงพูดกันอีกว่าฉันถือดีในสถานะ ไม่รู้ประสีประสา... สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดก็คือการทักทายเสแสร้งไม่รู้จบพวกนั้น ถูกคนล้อมหน้าล้อมหลัง ซักไซ้เรื่องส่วนตัวสารพัดราวกับดูของแปลก”