เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 หอมจริง ๆ
พอก้าวขึ้นรถลอยฟ้า เวินอวี้จึงเอ่ยถามอย่างอยากรู้อยากเห็น “พี่ พี่จะเอาติ่มซำกลิ่นเหม็น ๆ นั่นไปทำไมกันครับ?”
มุมปากของตี้จิ้นยกยิ้มเจ้าเล่ห์น่าหมั่นไส้ แววตาฉายประกายแผนการร้ายเล็ก ๆ “แฮะ ๆ พ่อกับแม่ฉันไม่ได้ชอบแย่งของดี ๆ ที่พี่สะใภ้ส่งให้ฉันทุกครั้งหรอกเหรอ คราวนี้ฉันเลยจะยอมเป็น ‘ลูกกตัญญูผู้ยิ่งใหญ่’ สักหน ส่ง ‘ติ่มซำหอมกรุ่น’ ที่พี่สะใภ้ลงมือทำเองชุดนี้ไปให้พวกเขาเองเลย”
ตอนแรกเวินอวี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหลุดขำพรืดออกมา ตบขาฉาด “เฉียบ! เฉียบจริง ๆ! คราวนี้ถึงคิวคุณลุงคุณป้าได้สัมผัส ‘ความเซอร์ไพรส์’ บ้างแล้ว! พี่ พี่นี่มันลูกกตัญญูผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ เลย”
ตี้จิ้นมองดูน้องชายลูกพี่ลูกน้องที่หัวเราะจนตัวงอ ในหัวพลันจินตนาการถึงสีหน้าของพ่อแม่ตอนเปิดกล่องออกมาเรียบร้อยแล้ว