เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ยันต์แปลงโฉม (2)
หลี่จื่อเหวินเดินตามกลุ่มของท่านรัฐมนตรีฉินเข้าไปในห้องจักรกลเกราะที่กว้างใหญ่โล่งตา
ในมิติมหึมานั้นมีจักรกลเกราะรบชายฝั่งจอดอยู่หลายเครื่อง ตัวเครื่องโลหะมีรอยสนิมจาง ๆ ที่ลมทะเลกัดกร่อนไว้ ท่อต่าง ๆ เปิดโล่งออกมา เปลือกนอกหลายจุดถูกถอดออก พวกนักวิจัยกำลังล้อมรอบจักรกลเกราะเพื่อจดบันทึก ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นสารหล่อเย็นโลหะกับกลิ่นน้ำมันเครื่อง
ฉินข่ายชี้นิ้วมือไปที่จักรกลเกราะสามเครื่องตรงกลาง “ก็คือพวกนี้แหละ ตอนรบแบบใช้งานหนัก กำลังขับเคลื่อนที่ส่งออกจะขึ้น ๆ ลง ๆ ไม่คงที่ พอลงทะเลแล้ว รอยต่อเกราะก็แตกร้าวได้ง่ายมาก”
หลี่จื่อเหวินก้าวเดินช้า ๆ เข้าไป ปลายนิ้วลูบเบา ๆ ตามรอยต่อเกราะของจักรกลเกราะ สายตามองไล่ท่อนำพลังงานที่เปิดโล่งอยู่ แล้วก็ก้มลงตรวจห้องกำลังขับที่ส่วนล่าง เธอสังเกตไปพลางค่อย ๆ เอ่ยสิ่งที่ตัวเองเข้าใจออกมาพลาง
“สภาพแวดล้อมแถบชายฝั่งมีความชื้นสูง เกลือในน้ำทะเลก็มีฤทธิ์กัดกร่อน โลหะผสมผนึกที่พวกคุณเลือกใช้ตอนนี้ทนเกลือได้ไม่พอ พอแช่น้ำนาน ๆ รอยต่อก็จะถูกกัดกร่อนไปทีละน้อย พอรับแรงเข้าก็แตกร้าวเองตามธรรมชาติ” เธอเคาะลงที่ร่องเกราะ “อย่าเอาแต่เพิ่มความหนาแผ่นเกราะ การเพิ่มความหนามีแต่จะทำให้น้ำหนักตัวจักรกลเกราะมากขึ้น และเพิ่มภาระให้กำลังขับเคลื่อน เปลี่ยนแผ่นรองชั้นกลางที่ต้านการกัดกร่อนตรงจุดประกบ แล้วปรับโครงสร้างข้อต่อล็อกแบบขบใหม่ก็ได้”
หัวหน้ากลุ่มวิจัยพัฒนารีบหยิบสมองกลแสงออกมาจดบันทึกอย่างรวดเร็ว