เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 285 มหาอสูรพันปีที่น่าสงสาร
ทำไมมันถึงได้น่าสงสารเช่นนี้ เหตุใดต้องมาตอแยดาวปีศาจตนนี้ด้วย มันช่างบริสุทธิ์ใจเหลือเกิน การที่มันบุกโจมตีดาวเคราะห์สีน้ำเงินนั้น เป็นเรื่องที่ตกลงกับมนุษย์และสัตว์อสูรไว้ตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว ไปบอกว่าจะแก้แค้นเธอตั้งแต่เมื่อไรกัน? หากรู้ล่วงหน้าว่าจะล่วงเกินมหาเทพท่านนี้ ต่อให้เป็นอย่างไรมันก็ไม่มีทางตอบตกลงเด็ดขาด
หยวนเป่าไม่ยอมให้โอกาสมันแก้ตัวเลยแม้แต่น้อย รัวหมัดทุบลงไปอีกหลายที เล่นเอาสัตว์อสูรปลาหมึกต้องเอ่ยปากร้องขอชีวิตซ้ำ ๆ “คุณย่าทวด ได้โปรดเถอะ อย่าตีอีกเลย ฉันไม่ไปแล้ว ฉันไม่กล้าอีกแล้ว!”
หลี่จื่อเหวินมองดูมหาอสูรทะเลลึกที่นอนขดตัวอย่างคอตกหมดอาลัยตายอยากอยู่ใต้ทะเล ในใจพลันผุดความเวทนาขึ้นมาเงียบ ๆ แอบสงสารมันอยู่ 3 วินาที