กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 อยากพาเขากลับมา
จนกระทั่งหยวนเป่าเดินตามเสี่ยวชีออกไปอย่างว่าง่าย หลี่จื่อเหวินจึงเอนตัวพิงโซฟา แล้วค่อย ๆ เล่าเรื่องทั้งหมดที่ไป๋เย่ขวางเธอไว้ที่หน้าประตูของดาวอสูรและสอบถามเรื่องกลิ่นอายต้นกำเนิดเดียวกันให้ฟัง
เมื่อพูดจบ เธอก็ถอนหายใจเบา ๆ นัยน์ตาซ่อนความหม่นหมองเล็กน้อย “สัตว์ประหลาดส่วนใหญ่เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม หยวนเป่าก็เหมือนกัน ฉันมักจะกังวลว่าการที่มันต้องอยู่ตัวเดียวเป็นเวลานานจะทำให้มันเหงา”
ตี้ชางหลานนั่งลงข้าง ๆ เธอ เอื้อมมือโอบไหล่เธอให้พิงไหล่เขาอย่างมั่นคง เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยช้า ๆ “คุณสามารถอยู่เป็นเพื่อนมันได้ตลอด ผมดูออกว่าหยวนเป่าติดคุณมาก”