กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 เสี่ยวชีเป็นหมาจริง ๆ
หลังจากทำแผลให้หลี่จื่อเหวินเรียบร้อยแล้ว เขาก็ส่งจี้หยกให้เธอพลางกล่าวอย่างจนใจว่า “ช่างเถอะ ดูท่าฉันคงไม่ใช่บุตรผู้ถูกสวรรค์เลือก จี้หยกชิ้นนี้เธอเก็บไว้เถอะ!”
หลี่จื่อเหวินหลุดขำกับคำพูดของตี้ชางหลาน เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตี้ชางหลานผู้สุขุมเยือกเย็นมาตลอดจะมีมุมที่ดูเป็นเด็กแบบนี้ด้วย
เธอรับกล่องไม้มาไว้ในมือ ปลายนิ้วลูบผ่านผนังกล่องเบา ๆ พร้อมกับดวงตาที่โค้งเป็นจันทร์เสี้ยว “ได้เลย งั้นฉันเก็บไว้ก่อน แล้วเย็นนี้คุณอยากกินอะไรไหม? เดี๋ยวฉันให้เสี่ยวชีเตรียมไว้ให้”
ตี้ชางหลานไม่ได้ใส่ใจเรื่องกินอยู่แล้ว ถ้าไม่กินก็ดื่มสารอาหารสกัดแทนได้ เขาจึงตอบไปว่า “ทำอะไรก็ได้ที่กินได้ก็พอแล้ว”