กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 สวัสดี น้องชาย
หลี่จื่อเหวินยิ้มบางให้ตี้จิ้นที่ยังคงดูเหม่อลอยและไร้ความรู้สึก จากนั้นก็เดินตามตี้ชางหลานไปอย่างเจียมตัว ก้าวลงจากเรือเหาะขนาดใหญ่
หลังจากลงมาถึงพื้นแล้ว เธอไม่เห็นเงาของพี่น้องตระกูลเกาและคนขับยาน จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความสงสัย “คนอื่น ๆ ไปไหนกันหมด ทำไมถึงมีแค่พวกเราล่ะ?”
ตี้ชางหลานอธิบายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ทุกคนออกค้นหาและช่วยเหลือตลอดทั้งคืนประกอบกับการผจญภัยมาตลอดทาง ไม่ได้พักผ่อนเลย หลังจากเรือเหาะลงจอด ผมก็อนุญาตให้พวกเขาแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนแล้ว”