กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ฉันไม่เอาของขวัญ
เขาโยกสัตว์อสูรที่หนักพอสมควรในอ้อมแขนขึ้นลงเบา ๆ แล้วมองไปยังป่าทึบไม่ไกล เสียงทุ้มต่ำไพเราะดังมาว่า “เธอเข้าไปในป่าทึบคนเดียว ฉันไม่วางใจ อีกอย่าง สมบัติฉันไม่เอา ทั้งหมดเป็นของเธอ วางใจได้เลย”
วางใจอะไรกันเล่า!
หลี่จื่อเหวินร้อนใจแทบไฟลน เธอเองก็ไม่ได้อยากเข้าไปในป่าทึบเลยตั้งแต่แรก ยิ่งไม่เคยคิดจะไปบ้านของแพนด้าเลยด้วย
ก่อนหน้านี้ที่กังวลว่ามันจะมีพี่น้องและพ่อแม่ เธอยังคิดไว้ว่าจะไปบอกพวกมันสักหน่อย บอกลากัน
ตอนนี้รู้แล้วว่ามันเป็นสัตว์โดดเดี่ยวเพียงตัวเดียว ก็ไม่จำเป็นต้องกลับไปแล้ว แค่หาที่สักแห่งแอบใส่มันเข้าไปในมิติในจี้หยกก็พอ
แต่ตอนนี้ตี้ชางหลานจะไปเป็นเพื่อนเธอ แล้วเธอจะแอบพาแพนด้าไปได้อย่างไรกัน