กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 หลี่จื่อเหวินผู้บอบบาง
เขาไม่เคยปลอบใครมาก่อน ยิ่งไม่เคยรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรงตึงเครียด นิ่งเงียบอยู่หลายวินาที จึงยกมือขึ้นอย่างงุ่มง่าม ตั้งใจจะใช้ปลายนิ้วเช็ดคราบน้ำตาและเลือดบนใบหน้าของเธอ แต่ปลายนิ้วเพิ่งแตะแก้มอุ่น ๆ ของเธอ ก็กลัวว่าจะออกแรงหนักเกินไปจนเธอเจ็บ มือจึงชะงักค้างทันที เปลี่ยนเป็นเอ่ยเสียงต่ำ เสียงอ่อนโยนกว่าปกติอยู่บ้าง และยังมีความเก้ ๆ กัง ๆ ที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่ทันรู้ตัว “อย่าขยับ ผมจะจัดการให้”