เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 ไม่ต้องการให้อภัย
“……การแข่งขันประเภททีม แล้วก็ถ่ายทอดสดด้วย?” สือจิ่นหยิบขนมปังขึ้นมาแผ่นหนึ่ง จุ่มแยมเล็กน้อยแล้วกัดคำหนึ่ง
สือเย่พยักหน้า “การแข่งขันแบบทีมจะถูกนับรวมอยู่ในขอบเขตการถ่ายทอดสดโดยอัตโนมัติ ยิ่งทีมมีอันดับคะแนนสูงเท่าไร ก็ยิ่งขึ้นจอใหญ่ของลานถ่ายทอดสดได้ง่ายเท่านั้น”
เด็กหนุ่มเปิดวิดีโออย่างกระตือรือร้น แต่เมื่อในทีมทั้งสองฝ่ายปรากฏจักรกลเกราะสีทองเข้มเครื่องหนึ่งที่ดูคุ้นตาอย่างยิ่ง สือเย่ก็ชะงัก “นี่...นี่มันเหมือนกับเครื่องที่ใช้ทดลองอยู่ในสนามฝึกใต้ดินบ้านเราเป๊ะเลยไม่ใช่หรือ?!”
สือจิ่นเห็นดังนั้นก็รีบปิดวิดีโอให้เขาอย่างว่องไว “ไม่ต้องดูแล้ว ดูอีกก็สายแล้ว!”
สือเย่เหลือบมองสือจิ่นอย่างหมดคำพูด “ฉันมีสติ ตัวเองคิดว่าฉันเป็นเหมือนเธอหรือไง ที่ดูซีรีส์แล้วลืมเวลาได้?”
สือจิ่น: “……”
ติดซีรีส์ ช่างเป็นคำที่ทำให้คิดถึงเหลือเกิน