กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 คัดออกสือจิ้ว
สือจิ่นถอนตัวกะทันหัน ดูราวกับว่าในสถานการณ์ที่สองคนนัดหมายกันมาดวลเดี่ยว จู่ ๆ ฝ่ายหนึ่งกลับหาผู้ช่วย ส่วนอีกฝ่ายถูกบีบให้ต้องหนีเอาตัวรอดอย่างทุลักทุเล
สือเยียนเดินมาถึงข้างกายสือจิ้วแล้วถามด้วยความห่วงใยว่า “เป็นอะไรหรือเปล่า?”
“ฉันไม่เป็นไร” ลมหายใจของเด็กหนุ่มเร็วขึ้นเล็กน้อย ความตึงเครียดจากเมื่อครู่ที่เกือบจะถูกเมคาระสีทองหม่นฟันฉับด้วยกระบี่เล่มเดียวยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของเขา ทำเอาเขายังรู้สึกหวาดหวั่นไม่หาย
สือจิ้วปรับอารมณ์ของตนให้คงที่ ยื่นมือไปดันแว่นกรอบทองคำ ใบหน้าที่หมดจดงดงามปรากฏความเย็นชาขึ้นเล็กน้อย
ดวงตาคู่สวยเงยขึ้นเล็กน้อย มองไปยังทิศทางที่อีกฝ่ายจากไป สีหน้ามืดครึ้ม
——นั่นคือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง