กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย rudolph zero
ซูอิ๋งสวมกอดผู้เป็นแม่อีกครา ก่อนจะยืดตัวขึ้นแล้วเอ่ยปนยิ้ม “พวกเราเองก็จะต้องดีขึ้นค่ะ ดูสิคะ นี่พวกเราไม่ได้กำลังจะได้อยู่บ้านใหม่แล้วหรอกหรือ? แม่นั่งพักผ่อนเถอะนะคะ เดี๋ยวหนูไปทำกับข้าวเอง”