กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย rudolph zero
คล้ายกับจะรับรู้ได้ว่าซูอิ๋งกำลังช่วยเอ่ยปากขอร้องให้ หลี่ปาจินที่คุกเข่าอยู่บนพื้นแม้จะไม่กล้าเอ่ยคำใด ทว่ากลับหันหน้ามาโขกศีรษะให้แก่ซูอิ๋งอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงหน้าผากกระแทกพื้นดัง ‘โป๊ก! โป๊ก!’ ชวนให้ซูอิ๋งใจสั่นขวัญแขวน เธอยิ่งออกแรงเขย่าท่อนแขนของฉินเจิ้งมากขึ้น น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือจนเจือเสียงสะอื้น “พี่เจิ้ง ถือว่าฉันขอร้องพี่เถอะนะคะ ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ”