กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย rudolph zero
“ขอบคุณมากค่ะป้าซ่ง” ซูอิ๋งจูงรถจักรยานไปเก็บไว้ยังตำแหน่งเดิมและตั้งขาตั้งไว้อย่างเรียบร้อย เสี่ยวนันเดินตามเธอต้อยๆ ไม่ยอมห่าง ทว่ากลับไม่ยอมกินไข่ตุ๋นเลยสักนิด
ซูอิ๋งรับชามใบเล็กมาจากมือของป้าซ่ง ตักไข่ตุ๋นหนึ่งช้อนยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของเด็กหญิงตัวน้อย เจ้าตัวเล็กก็อ้าปากงับกินทันใด พอกลืนหมดก็อ้าปากกว้างรอคอยให้ซูอิ๋งป้อนต่ออีก