ตอนที่ 42 จิตใจบอบช้ำยิ่งนัก

“ของที่ขายข้างนอกจะไปดีเหมือนของพวกเราได้อย่างไรกัน?”

การได้ขายของของตนเอง พนักงานขายจึงกระตือรือร้นเป็นพิเศษ “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เห็นแก่ที่เธอตั้งใจจะซื้อจริงๆ ชั่งละสามเจี่ยวหกเฟิน ถ้าน้อยกว่านี้พวกเราก็คงขายให้ไม่ได้แล้วล่ะ”

หลังจากการเจรจาต่อรองกันอีกยกหนึ่ง ในที่สุดก็ตกลงซื้อขายกันได้ที่ราคาชั่งละสามเจี่ยวสี่เฟิน