ตอนที่ 37 พูดเตือนสติแต่พอควร

แม่ไม่มีทางเชื่อหรอกว่า เด็กหนุ่มผิวขาวผู้สุภาพเรียบร้อยและอ่อนโยนมีมารยาทคนนี้แท้จริงแล้วคือผู้ชายสารเลว หากเปลี่ยนเป็นตัวเธอในชาติก่อนก็คงไม่เชื่อเช่นกัน ฟังแล้วคงมีแต่จะคิดว่าเธอผิดปกติ แล้วบอกให้เธอไปล้างหน้าล้างตาเข้านอนเสีย

ซูอิ๋งจึงยกเอาเรื่องจริงที่ผู้เป็นแม่มองเห็นกับตาขึ้นมาพูด “แม่คะ แม่สอนหนังสือให้หลี่เจียหมิงมาตั้งสามปี เขาเคยช่วยเก็บฟืนให้บ้านเราสักท่อนไหม? เคยเอาข้าวสารมาให้แม่สักเม็ดหรือเปล่า?”

หลินจิ่นหลานมองดูซูอิ๋งด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง