กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย rudolph zero
ซูอิ๋งถูกรั้งตัวจนหยุดชะงัก เธอไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา เพียงแค่แย้มยิ้มมองไปยังมือของฉินเจิ้งที่กำลังกอบกุมมือของตนเองอยู่
ในชาติก่อนเธอช่างโง่เขลานัก ไฉนจึงไม่เคยสังเกตเห็นเลยว่า ฝ่ามือของพี่เจิ้งนั้นทั้งใหญ่ หนา และเปี่ยมไปด้วยพละกำลังอันแข็งแกร่ง นี่ต่างหากจึงจะเป็นมือของลูกผู้ชายที่แท้จริง
“เอ๊ะ?”