กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย rudolph zero
ฉินจวี๋เซียงจนปัญญาที่จะหาคำมาโต้แย้ง หล่อนตวัดสายตาค้อนขวับใส่ซูอิ๋งทีหนึ่งแล้วรีบก้มหน้าลงทันที หล่อนเป็นคนฉลาดแกมโกง รู้ดีว่าสถานที่แห่งนี้ไม่อาจรั้งอยู่ต่อได้อีกต่อไปแล้ว จึงรีบกุลีกุจอเก็บข้าวของ ขอบตารื้นแดงพลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงน้อยเนื้อต่ำใจแผ่วเบา
“ฉันข้าวน้ำในบ้านก็ยังไม่ได้หุงหา พอได้ยินว่าฉินเจิ้งต้องเปลี่ยนยาก็รีบวิ่งแจ้นมาทันที ฉันมาด้วยความจริงใจแท้ๆ นะคะ ในเมื่อทุกคนเข้าใจฉันผิดไปแบบนี้ ฉันว่าฉันกลับไปตามหมอเซี่ยให้มาเปลี่ยนยาให้ฉินเจิ้งดีกว่าค่ะ”