ตอนที่ 5 พี่เจิ้งของเธอนั้นช่างดูดียิ่งนัก

เมื่อผู้เป็นแม่ปล่อยมือ บุตรสาวทั้งสามคนก็ยอมปล่อยมือตามไปด้วย

ฉินเจิ้งรีบวิ่งตรงรี่มาทางซูอิ๋ง แม้แต่รอยเลือดที่ซึมอยู่ตรงหางคิ้วเขายังไม่มีเวลาได้ยกมือขึ้นเช็ด ได้แต่ร้องตะโกนด้วยความร้อนใจ

“ซูอิ๋ง เธอเจ็บอยู่อย่าวิ่งเร็วนักสิ ระวังจะสะดุดล้มเอานะ รีบหยุดเร็วเข้า...”

ยิ่งทั้งสองคนวิ่งเข้ามาใกล้กันมากเท่าไร ซูอิ๋งก็ยิ่งมองเห็นใบหน้าของฉินเจิ้งได้ชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น