กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 “หนึ่งกะพริบตา” ยี่สิบปีผ่านไป
ในพระราชวังมีรูปปั้นขนาดมหึมาองค์หนึ่ง รูปปั้นเทพเจ้าสวมชุดเกราะ มือถือกระบี่หินเล่มหนึ่ง
เหยียนเหอค้นหาอยู่รอบหนึ่งแต่ไม่พบกลไกช่องลับใด ๆ เมื่อเหยียบลงบนด้ามกระบี่ องค์หญิงที่ร้องไห้โวยวายมาตลอดก็เงียบลงทันที ยกมือน้อยอ้วนขาวขึ้น พยายามสัมผัสกระบี่
เหยียนเหอเห็นดังนั้นจึงอุ้มองค์หญิงเข้าไปใกล้ขึ้น วินาทีที่สัมผัสกระบี่ ก้อนหินก็กลายเป็นธุลีกระจายไป กริชเล่มหนึ่งที่ไม่มีแม้แต่ฝ่ามือของเหยียนเหอใหญ่ ก็ลอยขึ้นเองในอ้อมแขนขององค์หญิง
มือน้อยขององค์หญิงพอจับด้ามกริชได้พอดิบพอดี แกว่งมือไปมาพร้อมเสียงอ้อแอ้ ปราณกระบี่สายหนึ่งพุ่งออกจากกริช เหยียนเหอเอียงศีรษะหลบ ปราณกระบี่ฟาดถูกเพดาน ทิ้งรอยไว้ตื้นลึกปานกลางเส้นหนึ่ง