กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 เชิญกำลังเสริม
ท่านน้าหวังได้ฟังคำพูดของเหยียนเหอ สีหน้าจึงดีขึ้นเล็กน้อย เธอคว้าแขนเหยียนเหอไว้ แล้วชะเง้อมองเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง
เหยื่อลุกขึ้นอย่างมีมารยาท โบกมือให้เธอ พร้อมเผยรอยยิ้มมาตรฐาน
เขาทำทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบ เพียงแต่ลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองเป็นศพที่กำลังเน่าเปื่อย
ท่านน้าหวังตากลับขาว เกือบเป็นลมไปอีกครั้ง
ผ่านไปพักใหญ่ เธอจึงยอมนั่งลงบนเก้าอี้ในห้องตามคำปลอบของเหยียนเหอ โดยนั่งห่างจากเหยื่อไกล ๆ
สีหน้าเหมือนคนท้องผูก สลับเขียวสลับม่วง ริมฝีปากขยับอยู่ตลอด ราวกับอยากพูดอะไรกัน แต่ก็ไม่กล้าเอ่ย
“ท่านน้า พอจะจำเขาได้ไหม” เหยียนเหอถาม