กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 แม่แสนเมตตา ลูกแสนกตัญญู 2
ภาพตรงหน้าพลันเปลี่ยนไป เหยียนเหอรู้สึกว่าตัวเองนอนอยู่บนพื้น รอบด้านอบอวลด้วยกลิ่นคาวเหม็น ร่างกายปวดระบมไปหมด
เธอลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรง เห็นอุ้งเท้าขนฟูสีขาวที่เปื้อนเลือด
ฝนกำลังตกจากฟ้า เธอนอนอยู่ในแอ่งน้ำ ตัวเหนียวเหนอะหนะไปทั้งร่าง
เธอขยับมือ อุ้งเท้าก็ขยับตาม
เหยียนเหอเลื่อนสายตาลง มองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองผ่านผิวน้ำ—กระต่ายขาวตัวอ้วนกลมขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง
หากเจอกระต่ายอ้วนแบบนี้ที่อื่น สมองของเธอคงเต็มไปด้วยเมนูหัวกระต่ายหม่าล่า กระต่ายผัดแห้ง และวิธีกินอีกสารพัด
แต่เมื่อเห็นว่าตัวเองกลายเป็นกระต่าย ในหัวเธอกลับมีเพียงคำเดียว: ชิบหาย
[ฝันตื่นแล้ว กระต่ายน้อยผู้น่าสงสารทั้งหลายก็ได้เวลาเผชิญความโหดร้ายของธรรมชาติ]