กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 ศัตรูตามธรรมชาติคือ [เหลียง]
คำพูดนี้ตรงกับที่เหยียนเหอกำลังคิดอยู่พอดี เธออดสำรวจเหยาหยาอีกครั้งไม่ได้
หูของเหยาหยาแกว่งไปมา เหมือนอารมณ์ดี นอกจากนั้นก็ดูไม่มีอะไรผิดปกติ
เหยียนเหอสังเกตเห็นคราบเลือดบนอุ้งมือของเหยาหยา แววตาหม่นลงเล็กน้อย ดึงเธอเข้ามาในห้อง แล้วใช้ผ้าเช็ดให้สะอาด
“เอาล่ะ ตัวเปื้อนหมดแล้ว ทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วเตรียมกินข้าวได้”
เหยียนเหอตักซุปผักหนึ่งชามวางตรงหน้าเหยาหยา ในซุปมีแครอทหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ผสมอยู่เพียงไม่กี่ชิ้น
เหยาหยานั่งบนเก้าอี้อย่างว่าง่าย เท้าที่แตะพื้นไม่ถึงแกว่งไปมาเบา ๆ ถือช้อนซดคำโต
เหยียนเหอนั่งฝั่งตรงข้าม ซดซุปอย่างช้า ๆ ไปพลางสังเกตไป