กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 เขตที่พักอาศัยที่เต็มไปด้วยอันตรายทุกหนแห่ง
โดยเฉพาะสิงโตหินที่ถูกชายผมสั้นกุดเหยียบ มันจ้องชายคนนั้นอย่างดุร้าย
“มีสัตว์ป่า! วิ่งเร็ว!”
“ต้องวิ่งมาจากแหล่งท่องเที่ยวข้าง ๆ แน่!”
“ทำไมแหล่งท่องเที่ยวนี้มีสิงโตวิ่งออกมาบ่อยจัง!”
ฝูงชนที่มุงดูก็สลายไปในทันใด ในพริบตา ทั้งลานกว้างเหลือเพียงสิงโตหิน ชายผมสั้นกุด ชายหน้ากาก และเหยียนเหอที่ซ่อนอยู่มุมหนึ่ง
ชายผมสั้นกุดและชายหน้ากากได้สติในทันที เมื่อมีความทรงจำช่วงนั้น สีหน้าของทั้งสองก็ซีดขาวในพริบตา
“ให้ตายสิ เมื่อกี้เราทำอะไรลงไป?”
“ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ หนีเอาชีวิตรอดเถอะ” ชายผมสั้นกุดกลืนน้ำลายแล้วหันหลังวิ่งหนี