กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ประตูใหญ่สีแดง
แสงสว่างแม้ไม่จัดนัก แต่เงาของทุกคนกลับชัดเจนเป็นพิเศษ ราวกับหมึกที่ถูกสาดลงบนพื้น
ผู้คนในตลาดเดินกันอย่างปกติ การพูดคุยไม่ต่างจากคนทั่วไป
ขณะกำลังสังเกตอยู่ ข้อเท้าของเหยียนเหอก็ถูกคว้าไว้กะทันหัน เสียงทุ้มต่ำอ้อยอิ่งลอยขึ้นมาจากด้านล่าง
“หอมจัง... สดใหม่จริง ๆ ... เป็นคนเป็น ๆ !”
เสียงนั้นทำให้หนังศีรษะของเหยียนเหอชาไปหมด เมื่อก้มลงมอง ใต้ตัวอาคารมีรูสุนัขสูงไม่ถึงสามสิบเซนติเมตร
คนที่ใบหน้าเกือบครึ่งถูกผมยาวบังมุดออกมาจากูสุนัขมาครึ่งตัว มือขวากำข้อเท้าของเหยียนเหอไว้ มือซ้ายยันพื้น ร่างกายดิ้นสุดแรงไปข้างหน้า อยากมุดออกจากรูสุนัขให้ได้