กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 ห้องขังเดี่ยวและสถานีรถไฟ
ห้องขังเดี่ยว
นี่คือมิติแห่งหนึ่งที่มีตัวตนอยู่ในสุญตา
มันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต นอกจากสีดำกับสีขาวแล้วก็ไม่มีสีสันอื่นใด
[เดนมนุษย์][สัตว์นรก][ชั้นต่ำ][สกปรกโสมม][ชาติต่ำ]...
ถ้อยคำหยาบช้าสารพัดพันห่อหุ้มร่างกาย ผิวหนังของเจินลิ่วถูกกรีดเป็นแผลทีละแห่ง ก่อนจะสมานตัวในชั่วพริบตา
เพียงมองหัวคิ้วที่ขมวดแน่นของเขาก็รู้ได้ไม่ยากว่า สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดความเจ็บปวดทางกายได้จริง
ประตูบานหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาจากความว่างเปล่า เจินซื่อก้าวผ่านออกมาด้วยท่วงท่าสง่างามแล้วเดินไปหยุดตรงหน้าเจินลิ่ว
ภายในพื้นที่แห่งนี้ แม้แต่ผมยาวสีทองของเธอก็ยังกลายเป็นสีขาวอมเทา