กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ล่อให้ไขว้เขว
พื้นที่ว่างในห้องมีน้อยมาก แทบจะยืนได้แค่ห้าถึงหกคนเท่านั้น
นอกจากผนังด้านที่มีหน้าต่างแล้ว ผนังอีกสามด้านถูกชั้นหนังสือบังจนแน่นสนิท
ทางเข้าออกเดียวก็คือหน้าต่าง
คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้มีแววตาเหม่อลอยไร้ชีวิต บนลูกตายังเกาะอยู่แมลงวันตัวหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาตายแล้ว
ปากของเขาเผยออกเล็กน้อย เผยให้เห็นมุมหนึ่งของสิ่งสีขาว
เหยียนเหอหยิบกรรไกรเปลี่ยนเป็นมารออกมา เคาะปากของศพให้เปิดออกอย่างระมัดระวัง
ข้างในเป็นบัตรสีแดงใบหนึ่ง กระดาษสีแดงตัวอักษรสีดำ ลายมือคมกริบราวกับเส้นเหล็กและตะขอเงิน
[สิ่งจัดแสดงชิ้นที่หนึ่งร้อย น่าจดจำยิ่ง]