กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 หนึ่งร้อยประโยค
เงาดำพยักหน้าเล็กน้อย ทั้งที่ใบหน้าดำสนิท แต่เหยียนเหอกลับมองเห็นปากของมันขยับเปิดปิด
ไม่มีเสียงใด ๆ เล็ดลอดมา สิ่งที่ตามมาคือคำบรรยายที่เลื่อนไปตามโต๊ะยาวเข้าหาเหยียนเหอ
[สวัสดี ผู้เฝ้าสุสาน]
[ฉันอยากเล่าเรื่องของฉันเรื่องหนึ่งให้เธอฟัง]
[เธอจะจำได้มากแค่ไหน]
จุดอ่อนของคนชุดดำแล่นผ่านเข้ามาในความคิดของเหยียนเหอ เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะมองไปยังคำบรรยาย
อีกฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้เธอตอบ คำบรรยายก็พากันตามมาทันที
ทุกประโยคขึ้นต้นด้วยตัวเลขที่ต่างกัน เหยียนเหอกวาดตามองอย่างรวดเร็วแล้วจดจำไว้
มากถึงหนึ่งร้อยประโยค จากถ้อยคำเหล่านี้ เธอจึงล็อกขอบเขตหนึ่งไว้