กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 วันที่สอง
“แค่ก ๆ—”
หลังจากสำลักน้ำออกมา หยาหยาก็ค่อย ๆ ได้สติ
เธอคว้าแขนเหยียนเหอไว้หมับ อ้อนวอนว่า “ขอร้องละ ช่วยคุณหนูรองด้วย แค่ก ๆ—”
“อย่าเพิ่งร้อนใจ ค่อย ๆ เล่ามา” เหยียนเหอตบหลังเธอเบา ๆ พลางเอ่ยถาม
หยาหยาหอบหายใจถี่ น้ำตาหยดโตร่วงเผาะ ผ่านไปพักใหญ่กว่าจะหายใจได้คล่องขึ้น
เมื่อได้สติกลับมา เธอก็มองเหยียนเหออย่างเหม่อลอย แววตาฉายความสงสัยวูบหนึ่ง
คนคนนี้เป็นใคร?
ดูเหมือนจะไม่ใช่คนในคฤหาสน์
แม้จะไม่รู้จักกัน แต่หยาหยากลับรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าอีกฝ่ายน่าเชื่อถือและพึ่งพาได้