กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 เปิดพิพิธภัณฑ์
“ได้ เราเป็นเพื่อนกันก็ได้” เหยียนเหอรู้สึกงง ๆ อยู่บ้าง
ชายผู้ซมซานเห็นเฮ่อหยุนจดจ่ออยู่กับเหยียนเหอแต่เพียงผู้เดียว จึงออกจากตรอกไปอีกทางหนึ่งโดยไม่ลังเล
ตอนที่เดินผ่านเหยียนเหอ เขายัดกระดาษแผ่นหนึ่งใส่มือเหยียนเหอ
เหยียนเหอซ่อนกระดาษแผ่นนั้นเข้ากระเป๋าเสื้ออย่างไม่แสดงสีหน้า
เฮ่อหยุนไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา หันไปยิ้มหวานให้เหยียนเหอ “ดีจังเลยค่ะ พี่สาวชื่ออะไรกันคะ จะพาฉันไปเดินซื้อของหน่อยได้ไหม”
เหยียนเหอหันไปกวาดตามอง เงาของชายคนนั้นหายไปแล้ว
หลังจากเดินเป็นเพื่อนเฮ่อหยุนเต็ม ๆ สามชั่วโมง เหยียนเหอก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมชายผู้ซมซานถึงได้เผยสีหน้าหงุดหงิดขนาดนั้น