กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 นอนไม่หลับ
เพราะยุ่งกันมาทั้งวัน ทุกคนจึงเข้านอนกันตั้งแต่หัวค่ำ อันอวี้หลานยังเล่นมือถืออยู่
เมื่อมีคนถาม เธอยิ้มเขิน ๆ บอกว่าตัวเองกรนหน่อยหนึ่ง ให้พวกเธอนอนไปก่อน
ดังนั้นตอนตีสาม หอพักอีกสี่คนก็ถูกเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นมาทันทีปลุกให้ตื่น พร้อมใจกันลุกขึ้นนั่ง
เมื่อพบว่าเสียงมาจากเตียงของอันอวี้หลาน พวกเธอก็แข็งค้างไปทั้งตัว
ห้องไลฟ์
[ผูเซี่ยเยว่]: เสียงอะไรกัน
[หยางโย่วไป๋]: ฟ้าร้อง ขั้นต่อไปก็คงฝนตกแล้วผีออกมาอาละวาด
[จี้จี้]: ไม่ใช่สิ เสียงนี้เหมือนเสียงกรนของรูมเมทโง่ ๆ ของฉันเลย
[จิ่วตี๋]: พอเธอพูดแบบนี้ก็มีเหตุผลนะ ฉันได้ยินเสียงกรนทุกคืน ไม่ผิดแน่