กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 ประตูเปิดแล้ว
“มีเหตุผล” ฟ่านชิวเยว่ตาเป็นประกาย จากนั้นก็ตบศีรษะตัวเองอย่างปวดหัว “แล้วนี่จะต้องไปหาที่ไหนกันอีกล่ะ หรือว่าพวกเราจะแยกกันลงมือดี?”
การแยกกันลงมือในเกมสยองขวัญไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดนัก แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่มีวิธีอื่นแล้ว
เหยียนเหอเห็นด้วยกับความคิดของเธอ หลังจากตกลงกันว่าจะติดต่อกันตลอดเวลาแล้ว เธอก็มายังห้อง 103 อีกครั้ง
ทั้งห้อง 103 และ 102 ไม่ได้ล็อกประตู การจัดวางสิ่งของในห้องทั้งสองแทบจะเหมือนกัน เพียงแต่ห้อง 103 มีตู้กระจกเปล่าเพิ่มขึ้นมาหนึ่งตู้
เจ้าหน้าที่ประจำห้อง 102 สงบลงมากแล้ว เขาเอียงตัวพิงขอบประตู สายตาดุร้ายจ้องเขม็งมาที่เหยียนเหอ ไม่รู้ว่านึกถึงอะไรกัน จู่ ๆ ก็เผยรอยยิ้มกระหยิ่มใจออกมา แต่ก็หุบกลับไปอย่างรวดเร็ว