เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 205 หิมะหยุดตก
“หิมะหยุดตกแล้วเหรอ”
เจียงตงหลินมองทุกสิ่งที่นิ่งสนิทอยู่นอกหน้าต่างด้วยความตกใจ ความกลัวที่คุ้นเคยแล่นผ่านกระดูกสันหลัง
ชั่วขณะหนังศีรษะชาไป ราวกับทุกครั้งที่หายใจจะดึงปุยฝ้ายออกมาจากปอด จนอึดอัดแทบขาดใจ
“ไม่ ไม่ใช่ กาลอวกาศต่างหากที่ถูกแช่แข็ง”
เจียงตงหลินหน้าดำคร่ำเคร่งผลักประตูออก เดินตรงไปตลอดทาง
ก่อนอื่นผลักประตูระหว่างชั้นหนึ่งกับชั้นธุรกิจออก เห็นพนักงานประจำเที่ยวบินที่เพิ่งแนะนำสิ่งอำนวยความสะดวกในลำเครื่องให้ทุกคน
ยังยืนอยู่ในท่วงท่าแข็งทื่อพิลึกทั้งสิ้น ราวกับรูปปั้นมนุษย์ที่เห็นในหอศิลป์ฟลอเรนซ์เมื่อไม่กี่วันก่อน
เขาขยับริมฝีปากเล็กน้อย ในใจมีคำตอบอยู่แล้ว
ค่อย ๆ ผลักประตูชั้นธุรกิจออก เถาเหยาพร้อมเจ้าหน้าที่หลายสิบคนนั่งอยู่ในที่ของตนอย่างสงบ