เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 200 (ปล่อยให้ฉันผ่านทีเถอะ!!!)
เสียงน้ำซู่ ๆ กระเซ็นลงบนพื้น ราวกับพายุฝนที่อัดอั้นมาหลายปี พอเสียงฝนหยุดลง ไอน้ำระเหยออกมาปกคลุมร่างเจียงตงหลิน
กลิ่นจาง ๆ ราวกลิ่นหิมะ กลิ่นเข้มข้นราวกลิ่นทะเล
มือที่เห็นเส้นเอ็นและกระดูกเพียงทาบลงเบา ๆ ก็กำเอวที่อ่อนนุ่มได้ครึ่งหนึ่ง
เจียงตงหลินใจลอย สักพักก็คิดว่ามือฉือทัวใหญ่จริง ระยะหว่างนิ้วกว้างจริง สักพักก็คิดว่าตัวเองผอมลงหรือเปล่า
ไม่นานความคิดกระจัดกระจายพวกนี้ก็ถูกความจูบที่ถาโถมกลืนกิน ลมฝนพัดกระหน่ำ ลงมาทั้งหมดบนร่างของเจียงตงหลิน
ฉือทัวหอบหนัก ดูเหมือนไร้ระเบียบ แต่จริง ๆ ควบคุมไว้หมด
จากการจูบสู่การลูบคลำ จากการดูดกลีบปากสู่การเลียความขาวผ่อง
เอวราวคันธนูที่ถูกดึงเต็มที่ เอ็นกระดูกและลำตัวเปี่ยมด้วยพลัง
บังเอิญเงยตาขึ้น เห็นดวงตาที่เหลือบชมพูและวาวน้ำใต้แสงสีฟ้า ลูกกระเดือกกลิ้งแรงแล้วก็คว้ามือที่ดันอกไว้ พาเคลื่อนลงใต้อย่างไร้ข้อโต้แย้ง