เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 197 คอนเสิร์ตเซิ่งอัน
ในชั่วขณะที่ระบบเอ่ยประโยคนั้นออกมา ในรอยแยกแคบ ๆ นอกโลกกลับมีสิ่งมีชีวิตกำลังเบียดตัวเข้ามา
ในถ้ำมืดสนิทมีเมือกสีแดงเข้มไหลวน เป็นครั้งคราวที่ฟองผุดขึ้นมาเป็นจอก ๆ เมื่อฟองนั้นคลานออกจากถ้ำแล้วหยดลงกลางอากาศ
มันกัดกร่อนความว่างเปล่าให้เกิดเป็นจุดด่าง เมื่อจุดด่างขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ มิติก็สั่นสะเทือน ราวกับกำแพงกั้นระหว่างสองโลกถูกเจาะเป็นช่อง
ที่นี่ไม่มีแสง ไม่มีเวลา ไม่มีไอหายใจ แต่กลับมีเจตจำนงหนึ่งถือกำเนิดขึ้นในเมือก
เจตจำนงนั้นมีตัณหา ความจอมปลอม การเข่นฆ่า ความขลาดกลัว และอารมณ์ด้านลบทั้งมวลเป็นอาหาร
ถ้ามองด้วยมาตรฐานการรับรู้ของมนุษย์ ที่นี่คือมิติสี่มิติที่อยู่เหนือมิติสามมิติขึ้นไป เมือกเหล่านี้ล้วนเป็นจิตสำนึกของสิ่งมีชีวิตสี่มิติทีละสาย
ฟองที่ผุดจอก ๆ พลันหยุดชะงัก แล้วเริ่มเดือดพล่านรุนแรง ราวกับน้ำร้อนเดือดฉ่า ทันใดนั้นก็มีลูกตาสีแดงเข้มผุดออกมาจากฟอง
ตรงกลางทรงกลมมหึมานั้นฝังด้วยไข่มุกสีเลือด หลังกลอกไปมาซ้ายขวาเพื่อยืนยันบางสิ่ง
[โลกดาวคราม เนื้อเรื่องเกิดการเบี่ยงเบน]