กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 189 รถเข็น
ฝูงคนเบียดเสียดกันแน่น แถวหน้าสุดเป็นชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำ ดูไม่ออกเลยว่าเป็นแฟนคลับ
แต่กลับเหมือนบอดี้การ์ดหรือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเสียมากกว่า
แต่ใบหน้าคนจีนของพวกเขา — คงไม่ใช่ว่าฟลอเรนซ์จ้างคนจีนทั้งกลุ่มมาทำรปภ.หรอกนะ?
ด้านหลังกลุ่มคนชุดดำเหล่านี้ คือชายหญิงที่แต่งกายแตกต่างกันไป
ไป๋เสามองไปทางประตูเช่นกัน “เยอะมาก ต้องมีแฟนคลับของฉันแน่ ๆ!”
หลี่เช่อเป็นประกายในดวงตา “พวกเขาตามมาถึงต่างประเทศเลย”
เสิ่นผิงสีหน้าเรียบเฉยและแฝงความหนักอึ้งอยู่บ้าง เพราะเทียบกับพวกเขาแล้ว
เธอเป็นศิลปินวัยสี่สิบกว่าที่มีแฟนคลับไม่มากขนาดนั้น เธอเพียงอยู่ในวงการนาน ดูมีประสบการณ์มากกว่าเท่านั้น
ไป๋เสารีบหยิบเครื่องสำอางออกมาจากกระเป๋าที่พกติดตัวเพื่อเติมแต่งหน้า