เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 173 รอบแรก·เจียงหยุนตัว 4
‘เจียงอวิ๋นตั่ว เธอโลภมากเหลือเกิน’
ฉันได้ยินเสียงนั้นอีกครั้ง
ฉันเงยหน้าขึ้น จ้องมองความว่างเปล่าด้วยสีหน้าดุร้าย “ฉันไม่ใช่เจียงอวิ๋นตั่ว! ฉันชื่อเจียงอวิ๋นอี้ แกเป็นใคร?! ออกมาเดี๋ยวนี้!”
‘ฉันทำให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริงได้’
ฉันชะงัก สีหน้าค่อย ๆ สงบลง
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นบ้าจนเริ่มเห็นภาพหลอน หรือมีบุคลิกแตกแยก จึงจินตนาการว่ามีใครบางคนกำลังพูดคุยกับฉัน
แต่ฉันมีคำพูดมากมายที่อยากพูด ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยกล้าพูดออกมา
ฉันไม่กล้าเผยนิสัยที่แท้จริงให้พี่เจียงเห็น มันไม่ได้ใจดี แต่มืดมนจนเลวร้าย อ่อนไหวและขลาดกลัว ทั้งยังขี้อิจฉาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
ในวัยเยาว์ที่ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับการเสแสร้ง ความรู้สึกด้อยค่าและการขาดความรักโถมท่วมฉันราวกับน้ำป่า