เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่49
จู่ ๆ เจียงตงหลินก็เงยหน้ามองเขา มองอยู่หลายวินาที ใบหน้าฉายแววเยาะเย้ยเล็กน้อย
ราวกับกำลังบอกว่า นายหมดทางเยียวยาแล้ว
“นายชอบเธอขนาดนั้นเลยเหรอ? ชอบจนยอมอุทิศทุกอย่างของตัวเองให้ได้?”
ปีกจมูกของหลิ่นสวินขยับเหมือนเริ่มภูมิใจขึ้นมา “คนอย่างนายจะไปรู้อะไรเรื่องความรักบริสุทธิ์
แก่นแท้ของความรักคือการอุทิศตัวเองให้คนที่รัก…”
จู่ ๆ เจียงตงหลินก็ก้มหน้าหัวเราะ ร่างกายสั่นสะเทือนตามแรงหัวเราะ เสียงหัวเราะยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ
เขารู้สึกว่ามันน่าขันและน่าเศร้าเหลือเกิน คนที่ครั้งหนึ่งเคยเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว
และไม่ต่างจากเด็กที่ไม่รู้จักโตที่สุด กลับพูดว่า ความรักคือการอุทิศตัวเอง
เมื่อมองคนบนเตียงอีกครั้ง ร่างกายที่ขยับไม่ได้ ลำตัวและข้อต่อที่แข็งทื่อไม่เคลื่อนไหวเพราะบาดแผล