เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 17 การร่วมงานหลังผ่านไปหลายปี
ไม่ได้เจอกันมาหลายปี ตี๋จ้าวเหย่คิดว่าการพบกันอีกครั้งของเขากับเจียงตงหลินต้องเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วนและเหินห่าง
แต่เมื่อครู่เขากลับโอบไหล่อีกฝ่ายอย่างเป็นธรรมชาติ เจียงตงหลินก็ตบหัวเขาเหมือนเมื่อก่อน
ราวกับทุกอย่างไม่เคยเปลี่ยนไป
ตี๋จ้าวเหย่กุมหัวแล้วเงียบลง
“พอแล้ว ไม่ใช่เวลามารำลึกความหลัง นายเป็นอะไรไปถึงลากฉันขึ้นมาด้วย” เจียงตงหลินสบถในใจ
“นายต่างหากเป็นอะไรไป เรียกฉันขึ้นมาดัดแปลงเพลง ไม่กลัวฉันขายหน้าหรือไง!” พอพูดถึงเรื่องนี้ ตี๋จ้าวเหย่ก็โกรธขึ้นมาทันที
เขาเดินวนอยู่กับที่หนึ่งรอบ แล้วถลึงตาพูดว่า “ถ้าจะขายหน้า ก็ขายหน้าด้วยกัน!”
พูดถึงเรื่องนี้ เจียงตงหลินก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้ตี๋จ้าวเหย่กดเจียงอวิ๋นตั่วจริง ๆ
“อะไร? ไม่มีแรงบันดาลใจหรือไง?”