กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 สวยจนตะลึง
ภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในตำบลฉางซิงมีชื่อว่าภัตตาคารฝูหม่านโหลว ที่นี่ไม่ใช่ร้านอาหารของรัฐ แต่เป็นกิจการของเถ้าแก่ใหญ่ที่ออกไปทำมาค้าขายจนร่ำรวย พอแก่ตัวลงก็อยากกลับมาพัฒนาบ้านเกิด จึงเปิดภัตตาคารแห่งนี้ขึ้น
แม้แต่พ่อครัวก็ยังจ้างมาจากต่างถิ่น ทำอาหารได้ครบทั้งแปดตระกูลใหญ่ อยากกินอะไรก็มีให้สั่งหมด คนมีเงินในตำบลฉางซิงมีไม่มากนัก เถ้าแก่จึงทำธุรกิจแบบไม่เน้นกำไร ตั้งราคาอาหารไว้ย่อมเยา ต่อให้ขาดทุนก็ดูไม่เดือดร้อนอะไร ถึงกระนั้นชาวบ้านทั่วไปก็ไม่กล้าย่างกรายเข้ามาอยู่ดี ส่วนใหญ่มีแต่พวกพนักงานหน่วยงานรัฐเท่านั้นที่มาใช้บริการ