กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 กลับหมู่บ้านอย่างสมเกียรติ
วันเสาร์
น้าหลี่กับเสิ่นฉางเกินไปขอยืมโทรศัพท์ที่โรงงานแปรรูปของหวังเถี่ยจู้ (ชื่อจริงของผู้ใหญ่บ้านหวัง) และได้รับโทรศัพท์จากหลี่จวินพอดี
ไม่ได้ยินเสียงลูกชายมาครึ่งค่อนเดือน น้าหลี่ตื่นเต้นดีใจจนลืมอายต่อหน้าคนมากมาย น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม
ตู้เยว่เอ๋อหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนใหม่ส่งให้เธอซับน้ำตา
"วางใจเถอะ แม่สบายดี พวกเราทุกคนสบายดี แค่ลูกอยู่ดีมีสุขแม่ก็วางใจแล้ว" น้าหลี่ดีใจจนเนื้อเต้น เธอคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าครอบครัวที่แท้จริงของลูกชายในนครหลวงจิงซื่อจะมีฐานะและหน้าตาทางสังคมใหญ่โตขนาดนี้
ต่อไปมีพวกเขาคอยคุ้มครอง ก็จะไม่มีใครกล้ามารังแกล้งลูกชายเธออีกแล้ว
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว