เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ผู้พันฮั่วหัวเราะเยาะตัวเอง นี่คือกรรมตามสนองของเขาใช่ไหม
เพื่อหลีกเลี่ยงความกระอักกระอ่วน เสิ่นชิงเหอรีบหมุนตัวเดินออกจากห้องน้ำ
ฮั่วอวิ๋นเซียวเห็นดังนั้นก็เร่งมือให้เร็วขึ้น เทน้ำทิ้ง วางกะละมังเข้าที่ แล้วรีบวิ่งตามออกไป
เสิ่นชิงเหอตรงดิ่งไปที่ประตูใหญ่ เพิ่งจะหยิบรองเท้าใส่ไปข้างนอกออกมา แม่บ้านที่ได้ยินเสียงก็รีบเดินตามมา "สหายเสิ่น อาหารเช้าเสร็จแล้วค่ะ กินข้าวก่อนค่อยไปเรียนนะคะ"
"ใช่ครับสหายเสิ่น ต่อไปกินข้าวเช้าที่บ้านนี่แหละ เวลาของเราสองคนใกล้เคียงกัน ผมไปส่งคุณที่ห้องเรียนติวได้ทุกวัน"
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้ทางไปแล้ว" เสิ่นชิงเหอปฏิเสธอย่างนุ่มนวล แค่เธอย้ายเข้ามาอยู่ก็สร้างความลำบากให้พวกเขามากพอแล้ว ถ้าต้องทำอาหารเผื่อเธอ พวกเขาก็ต้องคอยใส่ใจเรื่องรสชาติอาหารที่เธอชอบ