กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ถ้ากินไม่หมด ที่เหลือยกให้ผม
รถทหารพาเสิ่นชิงเหอกับหลี่จวินแล่นออกจากหมู่บ้านซินหัว
ตลอดสองข้างทาง ชาวบ้านหลายคนพากันออกมาชะเง้อมอง
พวกเขายืนจับกลุ่มซุบซิบกันเสียงเบาอยู่ริมถนน
"ได้ข่าวว่าแม่แท้ๆ ของชิงเหออยู่ที่เมืองเอก ก่อนปีใหม่บ้านเสิ่นโดนร้องเรียนจนรักษาคนไข้ไม่ได้ แบบนี้ชิงเหอคงไปพึ่งใบบุญแม่ที่เมืองเอกล่ะมั้ง"
"แม่แท้แม่อะไรกัน ตำบลฉางซิงบ้านเราไม่เรียกแบบนี้แล้ว เขาเรียกหม่าม้ากันหมด คนเมืองเอกยิ่งต้องเรียกหม่าม้าใหญ่เลย" บทสนทนาถูกคนจับประเด็นไม่ถูกเบี่ยงเบนไปเสียอย่างนั้น
อีกคนก็ไม่ถือสา รีบดึงเรื่องกลับเข้าประเด็นเดิม "เออๆ หม่าม้าก็หม่าม้า หรือว่าแม่ของชิงเหอเกิดสำนึกผิดขึ้นมา เลยอยากรับชิงเหอไปอยู่สุขสบายที่เมืองเอก"