เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 คุณปู่ ให้เขามาพักที่บ้านเราเถอะค่ะ
เสิ่นฉางเกินมองออกถึงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ที่ชอบช่วยเหลือคนอื่นของหลานสาว จึงหัวเราะเบาๆ "ยัยหนูคนนี้ ปลื้มพวกทหารอย่างพวกคุณมาตั้งแต่เด็กแล้ว พ่อของแกก็เป็นทหาร ตอนปฏิบัติหน้าที่ยอมสละชีวิตช่วยเพื่อนร่วมรบไว้"
ฮั่วอวิ๋นเซียวเกิดความเลื่อมใสศรัทธาต่อวีรชนผู้เสียสละขึ้นมาทันที เขายืนตัวตรงแน่ว แล้วยกมือขึ้นทำวันทยหัตถ์ให้เสิ่นฉางเกินอย่างสง่างาม
เสิ่นฉางเกินโบกมือ "ไม่ต้องมาทำพิธีรีตองอะไรแบบนี้หรอก ยัยหนูคนนี้กำพร้าพ่อตั้งแต่เด็ก แม่ก็มาแต่งงานใหม่กลางคัน มีลูกสามคนแต่พาติดตัวไปด้วยสองคน ทิ้งไว้แค่แกคนเดียวให้อยู่เป็นเพื่อนคนแก่อย่างฉัน"
"ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว ว่าอาการป่วยของคุณมาเถอะ เป็นอะไรมา" เสิ่นฉางเกินถามจบก็ลงมือซดข้าวต้มฟักทองกับกัดหมั่นโถวกินทันที