เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เสิ่นชิงเหอก็ได้เห็นคุณปู่เสิ่นฉางเกินของเธอ
เธอคิดว่าปู่กับหลานได้กลับมาพบกันอีกครั้งในปรโลก จึงโผเข้ากอดเสิ่นฉางเกินพลางร้องไห้อ้อน "คุณปู่ ชิงเหอคิดถึงคุณปู่จังเลยค่ะ"
เสิ่นฉางเกินงุนงงเป็นไก่ตาแตก เขายื่นมืออันสั่นเทาขึ้นมาแตะหน้าผากของเสิ่นชิงเหอ "ไข้ก็ลดแล้วนี่นา ยัยหนู หลับจนเบลอไปแล้วเหรอ"
ไข้ลดงั้นเหรอ
เสิ่นชิงเหอเบิกตากว้าง เธอถอยออกมาเล็กน้อย กุมมือของคุณปู่ไว้แน่น และพบว่ามือของคุณปู่นั้นอุ่น
เสิ่นชิงเหอก้มลงมองมือตัวเอง นิ้วทั้งสิบสะอาดสะอ้าน ไม่มีตาปลา ไม่มีรอยแตก หลังมือก็ไม่มีเส้นเลือดปูดโปน
เธอพลิกดูฝ่ามือ ลายมือคมชัด ข้อนิ้วกลมกลึง นี่มันมือของหญิงสาววัยยี่สิบปีชัดๆ
เธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่แล้วเหรอ