บทที่ 5: แซ่เจียงน่ะ เผ็ดใช่เล่นเลยนะ!

บทที่ 5: แซ่เจียงน่ะ เผ็ดใช่เล่นเลยนะ!

บ่ายสามโมงครึ่ง

หลังประชุมผู้บริหารระดับสูงเสร็จ เจียงเทียนซูก็กลับไปที่ห้องทำงานประธานบริษัท

พอเข้าห้องมา เธอก็สะบัดรองเท้าส้นสูงออกไปกลางอากาศ ก่อนเหยียบพรมหนานุ่มด้วยเท้าเปล่า “โยน~!”

“รองเท้าส้นสูงคู่นี้สวยก็จริง แต่ใช้สู้รองเท้าแตะคีบไม่ได้สักนิด!”

“ไม่ได้การแล้ว ห้องทำงานฉันต้องมีรองเท้าแตะคีบสำรองไว้สักคู่!”

จังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานประธานบริษัทก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอกเบาๆ “รุ่นพี่คะ อาหารกลางวันมาแล้วค่ะ!”

หลินเจียหมิ่นเข็นรถเข็นอาหารคันเล็กเข้ามา

นี่คืออาหารกลางวันที่เธอเพิ่งไปรับมาจากห้องอาหารผู้บริหารชั้น 37 ทุกอย่างทำสดใหม่ทั้งนั้น